بازپرداخت‌های فروشنده را در جای مناسب ثبت کنید
بازپرداخت وجه به تأمین‌کننده معمولاً هزینه یا بهای دارایی مربوطه را کاهش می‌دهد، یا اعتبار تأمین‌کننده را تسویه می‌کند، که بستگی به خرید اولیه و دلیل بازپرداخت دارد. آن را به سابقه اصلی و رسید اعتباری پشتیبان مرتبط کنید. آن را به طور خودکار به عنوان درآمد فروش طبقه‌بندی نکنید، زیرا پول وارد بانک شده است.
ابتدا تراکنش اصلی را پیدا کنید
فاکتور، رسید، اعتبار تأمین‌کننده و بازپرداخت بانکی یا کارت را بررسی کنید. مشخص کنید که آیا خرید اولیه هزینه، موجودی کالا یا دارایی بوده است. اگر تأمین‌کننده اعتباری برای استفاده در صورتحساب آینده صادر کرده است، آن اعتبار را به طور مناسب ثبت کنید، نه اینکه آن را به عنوان وجه نقدی که قبلاً دریافت شده است، در نظر بگیرید.
حفظ رابطه بین رکوردها
فرض کنید ۶۰۰ دلار برای لوازم تجاری پرداخت کرده‌اید و ۱۵۰ دلار از اقلام استفاده نشده را برگردانده‌اید. سوابق باید خرید اولیه ۶۰۰ دلاری و بازپرداخت ۱۵۰ دلاری را توضیح دهند و ۴۵۰ دلار از هزینه خالص را در جایی که این نحوه برخورد مناسب است، باقی بگذارند. وارد کردن بازپرداخت به عنوان درآمد نامرتبط، تفسیر فروش و هزینه‌ها را دشوارتر می‌کند.
مراقب سال‌های قبل و خریدهای ترکیبی باشید.
بازپرداخت مربوط به سال مالی قبل یا خریدی با استفاده شخصی ممکن است نیاز به بررسی بیشتر داشته باشد. به جای اینکه فرض کنید هر بازپرداختی در دسته هزینه‌های جاری قرار می‌گیرد، تاریخ اولیه رسیدگی و بازپرداخت را به کارشناس مالیاتی خود اطلاع دهید. پس از ارسال، تأیید کنید که موجودی بانک یا کارت، موجودی تأمین‌کننده و گزارش هزینه‌ها نشان‌دهنده یک رویداد مشابه هستند. رسید اعتباری را همراه با خرید اصلی نگه دارید تا دلیل بازگشت پول روشن بماند.